Vragen, vragen en nog meer vragen

Nadat de diagnose ‘halsslagaderdissectie’ na afloop van de CT-scan telefonisch door de neuroloog aan mij werd bevestigd, zei ze dat er binnen een week ook een MRI gemaakt moest worden. Voor de zekerheid. Om een compleet beeld van de halsslagaderdissectie te vormen en zeker te weten dat er niet nog meer aan de hand is. Na een paar slopende dagen gaat eindelijk de telefoon: ‘We hebben begrepen dat u een MRI moet laten maken? We hebben over een kwartier plek’. Ik trek mijn jas aan en stap op de fiets. Autorijden durf ik na het ritje van drie dagen geleden naar de apotheek niet meer. Als verstijfd zat ik in de auto, overgeconcentreerd lettend op de weg, om vervolgens uitgeput bij de apotheek aan te komen. Mijn nek durfde ik niet te bewegen uit angst dat mijn halsslagader zou afscheuren. En probeer dan maar eens over je schouder te kijken! Geen goede combinatie dus. Gelukkig woon ik vlakbij het ziekenhuis en ben ik er op de fiets binnen 10 minuten. Precies op tijd.

Een kleine week na de MRI zit ik op het spreekuur bij de neuroloog. We hebben een 10-minutengesprek over de uitslag van de CT-scan en de MRI. Ondanks dat ze mij inmiddels al gebeld heeft over de uitslag, heeft ze deze afspraak ingepland om al mijn vragen te beantwoorden. En dat zijn er veel. Heel veel. Deze keer zit ik er niet alleen, maar heb ik een vriendin meegenomen. Aan de ene kant omdat ik momenteel niet veel kan onthouden, aan de andere kant omdat mijn naasten ook veel vragen hebben. Haar steun tijdens het gesprek doet me goed. Ik ben blij dat ik er niet alleen zit.

‘U heeft alleen een halsslagaderdissectie, geen andere complicaties. Uw halsslagader naar de linker hersenhelft is hierdoor voor driekwart vernauwd’. Ze geeft aan dat het protocol gevolgd wordt: afwachten tot het vanzelf geneest, en over drie maanden een nieuwe CT-scan om te kijken hoe het ervoor staat. Ze verteld ook dat ik veel geluk heb gehad. Gemiddeld komt het in het ziekenhuis waar ik nu ben, drie keer per jaar voor dat deze aandoening geconstateerd wordt vóórdat er een hersenbloeding heeft plaatsgevonden. Het engeltje op mijn schouder dat daar bij mij voor heeft gezorgd, zal ik mijn leven lang dankbaar blijven. De oorzaak van mijn halsslagaderdissectie blijft echter onbekend. Het meest voor de hand liggend is mijn bezoek aan de kapper, door de wasbak, maar dat kan niet met zekerheid worden vastgesteld.

De neuroloog neemt ruim de tijd om al mijn vragen te beantwoorden. Ons gesprek duurt daardoor vier keer zo lang als gepland, maar dat lijkt haar niet op te vallen. Mijn vragen variëren van ‘wat is het verschil tussen een MRI en CT’, tot ‘gaat die afschuwelijke hoofdpijn ooit nog weg’ en ’kan mijn halsslagader afscheuren en bloed ik dan dood?’. Dat laatste blijkt gelukkig niet te kunnen. De bloedvatwand bestaat uit drie laagjes, waarvan alleen de middelste gescheurd is. Het bloed kan er daardoor niet uit, maar de vernauwing maakt het gevaarlijk. Die kan zorgen voor bloedpropjes en die kunnen een hersenbloeding veroorzaken. De bloedverdunners die ik nu dagelijks inneem verkleinen de kans daarop.

Ondanks de ernst van het gesprek is de neuroloog vriendelijk, hartelijk en vrolijk. Ik had werkelijk geen fijnere arts kunnen treffen. Even begint het op een gezellig gesprek te lijken, totdat ze zegt: ‘u moet de komende drie maanden wel binnen 10 minuten van een ziekenhuis blijven, want áls het misgaat moeten we er héél snel bij zijn’. Deze boodschap voelt opnieuw alsof iemand mij tegen de grond slaat. ‘Goed, dan zie ik u over drie maanden’, sluit zij het gesprek af. Ik sta op en loop de kamer uit. Op weg naar huis, waar het lange en onzekere wachten op herstel begint.

 

Deze blog is ook gepubliceerd op de website van de hersenstichting. Klik hier om naar de site van de hersenstichting te gaan. Een volledig overzicht van mijn blogs voor de hersenstichting vind je hier. 

Foto: geralt on Pixabay 

Klik hier om terug te gaan naar de homepage.

Volg Schrijver Anja op Social Media

4 gedachten over “Vragen, vragen en nog meer vragen

  1. Hee Anja, ik wens je veel beterschap! Gelukkig ben je lekker positief ondanks het plotselinge slecht nieuws. En wat schrijf je opgewekt, een plezier om te lezen. Dikke knuffel xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *